Het Nicolaaslyceum ligt op een bijzonder terrein aan de Zuid-As in Amsterdam. Hier wordt enorm veel gebouwd en gesloopt; ook de school zelf zal in de toekomst gesloopt worden.
Naast de school (of eigenlijk zelfs eraan vast) zit een gebouw, waarin nu kunstenaars 'in residency' wonen. Maar dat weten de leerlingen niet!
Meinke Horn, oprichtster van Virtueel Museum de Zuidas, organiseert deze artists residencies en weet alles over de geschiedenis van het gebied.
Zij vertelt dat de school samen met de gebouwen ernaast ontworpen is, in de periode van wederopbouw- een bijzondere periode in de architectuurgeschiedenis. Het gebouw waarin het Virtueel Museum zit, is het laatste klooster dat in Amsterdam is gebouwd. De laatste monnik ging pas in 1998 weg. Dat wist de klas niet!
Samen lopen we erheen. Meinke laat ons het hele gebouw zien, ook de kamers waarin nu de kunstenaars zitten en vroeger monniken woonden. Schrijver Dirk van Weelden is er helaas niet, maar we zien wel zijn hardloopschoenen en zijn uitzicht (op de school!). K. Michel is er wel en we vragen hem het hemd van het lijf (waarom zijn de muren wit? Mag je op de muren tekenen? Vind je het niet ongezellig hier?).
Dan gaan we via een gang in de kelder naar het gekke ronde gebouw tussen de school en het klooster in; de oude kapel, waar de monniken vroeger hun diensten hielden. Beneden is nog te zien waar de nissen zitten, voor elke monnik een, om na te denken. Nu zit hier restaurant As. En boven is de grote zaal, met een soort gat in het midden. Het lijkt wel een ufo ofzo.
Het gekke is dat dit gebouw wel een monument is, en dus niet gesloopt mag worden. Maar de school wordt wel gesloopt, en, alhoewel Meinke dat volkomen onterecht vindt, het oude klooster op den duur waarschijnlijk ook. Dan blijft dus alleen nog dit gebouwtje staan.
In de bovenzaal bedenken we wat je hier kunt doen. Uiteindelijk kiest de klas met Êregisseuse Tess Lowenhardt voor een film over actievoerders die de sloop tegengaan...
